sakla kalbim yamalarını

3/10/2009 - mai'ye...

Benim güzel dostum... Ne çok şeyimmişsin sen. Ne çok şeyimi örtermişsin. Ne kadar çok sararmışsın yamalarımı/yaralarımı... Ve onca kişi gelip geçse de, yerine kimse yokmuş sığabilecek.  O kadar doluymuşsun içimde. O kadar güzel... Gidişinle şehir boşalmadı. Gidişinle evler üzerime gelmedi. Gidişinle üzerime yıkılmadı kapılar. Ama zor oldu bir başıma dayanmak kalabalığa. Zor geldi yolda yürürken "hadi" deyip "hadi" diye karşılık bulamamak kimseden. Uzun uzun susarken yanyana, "ne iyi geldin bana" diyememek himseye... O hazdan uzak kalmak. Ayaklarımın bir kaç dakikalık antremanından sonra soluğu sende alıp sende dinlenmek lüksümün gidişi zor geldi. Ben daha neler olduğunu bilmezken bana olanları bir bir bakışlarınla anlatmanı özledim. "Nasılsın?" dediğinde, "iyiyim" dediğimde, kendimden bile gizlediğim kötülüğümü fark etmeni özledim. Şimdi gözlerim dolarken sen gözlerime bak istedim iri iri. Elimi tut istedim. Sabahların seherlerinde duaya kalkarken seninde benimle birlikte duaya kalktığını bilmek ferahlattı içimi. Giderken gittiğin yere mutluluğunu götürmeni kıskandım belki... Gittiğin yerler senle şereflenirken, sensiz kalan yerlerin mahzunluğunı omuzlamak zor geldi... Gidişinle eksildim. Sen giderken kalan oldum... Seninde canın yanıyordu muhakkak... Dayanamadım bir kaç harfle biraz dayanayım istedim... Benim güzel dostum, seni hep seviyordum ya, Muhatabı sen olunca güzel olan herşey gibi, Yokluğun muhatabı olarak  güzel şeyler yaşattığın için yine sana meftunum... Seni bana dost kılana, gönlüme sevgi koyana hamd olsun... Selam olsun sana, benim en güzel dostuma

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!